Sal. Eki 20th, 2020

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Hakan Yağız Bozdemir

 

Babanın acısı, yokluğu… Burnunun direğini sızlatıyorsa büyümüşsündür çocuk…

 

Hep bir şeylerin eksik yaşandığı, bir şeylerin boğazımda yumru yaptığı, hep keşkelerin bir bir sıralandığı, içimde hep acıtan, bir türlü kabuk bağlamayan bir yaraymış babasız olmak… Hep o son Babalar Günü gelir aklıma…

 

Aldığım o son hediye, o son sarılış, o son veda öpücüğü; nereden bilecektim ki son olacağını günün birinde?

 

Her Babalar Günü buruk geçer… Ölümse şayet ayıran; bu yüzden, hep o son Babalar Gününe takılır gider aklım… Gözlerimden boşalan yaşlarla birlikte…

 

Belki kızardın, yasaklar koyardın, sarılmazdın ama acım ve çaresizliğimde dallarımı tamamen kırmazdın… Yanımda olurdun… Babasız kalmak, yaşam savaşının ortasında komutansız kalmakmış… Savaşta sığınaksız kalmakmış…

 

DSCF3929

 

 

70

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir