Paz. Ara 4th, 2022

kem

 

“Teslim olmuyoruz, çünkü suçlu değiliz!” Kemal Kurkut

 

Gencecik bir çocuğu tahrik ediyorsunuz. Newroz alanına girmek istediği arama noktasında hiç de normal olmayan bir şekilde atletine kadar soyuyorsunuz. Bununla da yetinmiyor, kafadan suçlu muamelesi yaparak atletini de çıkarmasını istiyorsunuz. Bir yandan da bağırıyor ve hakaret ediyorsunuz. O arada çantasına da bakmışsınız ve içinde birkaç giysi ve şiir kitabından başka hiçbir şey olmadığını çok iyi biliyorsunuz.

Kemal

Delikanlı çocuk tahrik, taciz ve aşağılamalarınız karşısında sinir krizi geçiriyor, “Ne var üzerimde ne var, neden böyle davranıyorsunuz!” diye bağırıp isyan ederek atletini çıkarıp atıyor. Ülkenin güvenlik güçleri olarak asla yapmamanız gereken bu insan onurunu ayaklar altına alan davranışlarınız, yani ki “ağır tahrik” iniz yüzünden yakındaki bir kasap dükkânından bıçak alıp koşmaya başlıyor.

 

Yani ki bu ülkenin alçakları olarak bütün alçaklıklarınızı örtbas etmek için daima yaptığınız çarpıtmalardaki gibi alana bıçakla falan gelmiş değil Kemal! Şiir kitaplarıyla gelmiş! Gece uyumamış, 03’te Malatya tren istasyonuna, Diyarbakır trenine binmeye gitmiş. Tren seferini haince iptal etmenize rağmen yılmamış, otobüse binmiş gene gelmiş. Şiir okumaya gelmiş! Şarkı söylemeye gelmiş Newroz’a Kemancı Kemal!

kemal k

Ama siz ne yapıyorsunuz, daha az önce yaptığınız arama esnasında ağır tahriklerinizle çıldırttığınız gencecik bir çocuğu, üzerinde çantası dâhil hiçbir şey olmadığı halde, temiz olduğunu gayet iyi bildiğiniz halde, öldürmek dışında sayısız şekilde durdurabileceğiniz halde sırtından vuruyorsunuz.

 

O arama noktası, basın ve gazetecilerin geçiş noktası olduğundan, etrafta bulunan çok sayıda gazetecide ne kadar fotoğraf makinesi varsa toplatıp görüntüleri siliyor, makinelerin kartlarına format atıyorsunuz, cinayetinize kanıt bırakmamak için.

cenaze

Sonra en büyük mülki amiriniz vasıtasıyla “Kemal’in canlı bomba olma ihtimali olduğu için halkın emniyeti açısından vurulduğu” açıklaması yapılarak en yüksek yerden arka çıkılıyorsunuz.

 

Ve size insan deniyor!

Binlerce adına insan denilen canlı, zulmünüze evet diyor!

Ve biz sizinle aynı dünyada yaşıyor, aynı havayı soluyoruz!

 

diyarbakır2

Kalbim ağrıdan parçalandı bugün. Ruhum parçalandı. Asit ağladım, bu kelimeleri yazarken bile akıyor aralıksız yaşlarım, gözlerim yandı.

Yanın isterim…!

 

 Rabia MİNE

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir