Cts. Eki 24th, 2020

 

 

Eğitimci Hasan GÜL

 

 

Ben, İkinciler (Qarran) köyünü 1957 yılında tanıdım. O yıl Akçadağ İlköğretmen Okulu’nun 6. sınıfında, yani son sınıftaydım.

 

Altı arkadaşımla birlikte stajiyer öğretmen olarak gönderilmiştik köye. Bizden önce de bir grup gönderildiği için orada bir kurulu düzen vardı. Yerleşmemiz zor olmadı. Okul, tek öğretmenli idi. Müdür yetkili tek öğretmen, Mustafa Aktaş idi. Mustafa Aktaş aynı zamanda o köylü idi. Her konuda deneyimli bir öğretmendi. Köy halkıyla, öğrencilerle ilişkilerimizde deneyimlerinden yaralandık. Özellikle ben, çevreye yakın bir köyden (Mamazar) olduğum için benim halkla ilişkilerim, onların bana bakışı, hemşeri ilişkisi ortamında oluyordu.

 

Hele bir İbiş amcamız vardı ki bana bir yakını gibi bakardı. İki aylık staj süresince ekmeğimizi onlar pişirdi. Süt, yoğurt, yumurta gibi tüketim maddelerinin birçoğunu parasız karşıladılar. Ancak asıl ilişkilerimiz daha sonraki yıllarda yoğunluk kazandı.

 

Akçadağ Dedeköy İlkokulu’nda öğretmen olduğum yıllarda okullar arası ilişkiler nedeniyle defalarca köye gittim. Staj süresince tanıdığım insanlarla yeniden buluştuk. Yıllar sonra ilköğretim müfettişi olduğumda bir baktım yine etrafımda onlar var. Ali Aktaş, Vahap Çepe, Mehmet Aslan gibi.

 

Malatya da oturduğum mahallede yine onlar çoğunluktaydı. Müfettiş olarak görev yaptığım yıllarda Qarran’da günlerce yattım. Aklıma takıldı, saydım, tam on iki gün köyde yatmışım. Hasan Aktaş, Hasan-Fatma Aktaş, Hasan Laçin, Höyük mahallesinde Bayburtlu eşinin adını unuttuğum Müzeyyen öğretmenin evlerinde günlerce yattım.

 

Stajiyer olarak çalıştığımız günlerde öğrencimiz olan, daha sonra öğretmen olanlarla hâlâ içten ilişkilerimiz devam ediyor. Büyük Hasan Tonak ile uzun yıllar komşuluk yaptık. Eşi ve çocukları ile hâlâ komşuyuz. Sevgili arkadaşımız Şaban Karakuzu’nun tanıtımları ile Qarran’ı daha da iyi tanıyacağız. 04.05.2018

224

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir